Gorka Otxoa: "Nire pertsonaia manipulatzaile faltsu hutsa da"
Gorka Otxoa, Aktorea
Gorka Otxoa jaioterrira itzuli da ‘Para lo que hay que vivir… mejor no morirse nunca’ antzezlanarekin; bihartik igandera Antzoki Zaharrean egongo da ikusgai.
Azken urteetan Madril du bizitoki, baina ahal duen guztietan itzultzen da Donostiara Gorka Otxoa (Amara Berri, 1979). Zinean eta telebistan aurpegi ezaguna da jada, baina antzerkigintzan ere jarraitzen du. Bere lan berria estreinatzera etorri da hirira. IRUTXULOKO HITZAri antzezlanaz eta bere gainontzeko lanetaz hitz egin dio aktore donostiarrak.
Para lo que hay que vivir… mejor no morirse nunca, izenburuak berak behintzat badu berea. Zaila da, baina badu bere esanahia. Donostiako eta Bilboko bi ekoiztetxek sortu dute lana. Donostiako Gaupasa ekoiztetxeko Santiago Sueiras aspalditik ezagutzen dut, eta nirekin harremanetan jarri zen antzezlanean parte hartzeko. Ekoizpen guztia eta entseguak Madrilen egin ditugu, eta Borja Fano egile bilbotarra kenduta eta ni kenduta, gainontzeko guztiak madrildarrak dira. Hala ere, munduko estreinua Donostian egingo dugu, eta ondoren, estatutik bira egiteko asmoa dugu.
Zein da istorioaren muina? Senar-emazte batzuen inguruko komedia bat da. Nire pertsonaia teorian goizero lan bila aritzeko jaikitzen da, baina berehala bere emaztea konturatuko da maitale bat duela. Hortik aurrera tirabira guztiak hasiko dira; emazteak etxetik bota nahiko du, baina berak ez du joan nahiko… eta egoera barregarri guztiak abiatuko dira. Nire pertsonaia manipulatzaile faltsu hutsa da; beti gezurretan dabil, eta sekulako aurpegia du. Oso ondo pasatzen ari naiz pertsonaiarekin; egiten ditudan gainontzeko lanetatik oso desberdina da, eta asko gozatzen ari naiz.
Carla Hidalgorekin batera antzeztuko duzu. Lehenago lan egin izan duzu berarekin? Duela zortzi urte inguru Madrilera joan nintzenean, berarekin lan egin nuen, Telecincorako egindako Tirando a dar telesailean. Berehala pikutara joan zen zoritxarrez, telesail asko bezala. Gerora ez dugu elkarrekin lan egin, antzezlan hau iritsi arte. Oso gustura nago berarekin, oso jatorra da eta oso langilea. Aktore batekin bakarrik bira bat egin behar baduzu, garrantzitsua da elkarrekin ongi moldatzea, eta oso gustura gabiltza.
Erraza da bi lagunekin bakarrik eszenatokia betetzea? Ez nuen sekula halakorik egin. Azkenaldian, kontua oso gaizki dago, eta ekoizpen txikiak indarra hartzen ari dira, dirua ez baita zortzi aktorerentzako iristen. Ez da erraza, baina antzezlanean fisikoki ez dauden pertsonaia gehiago ere badaude, telefonoz esaterako. Beste elementu batzuk erabiltzen ditugu erritmoa emateko eta guztia estatikoa ez izateko. Gidoi on batekin eta lan pixka batekin bete daiteke eszenatokia.
Zuretzat berezia izango da lana Donostian aurkeztea, ezta? Bai, bai! Ekoizleak esan zidanean Donostian egingo genuela estreinua, asko poztu nintzen. Familiakoekin eta lagunekin batera aurkeztea, zoragarria da niretzako. Gainera, ekoiztetxeak bertakoak direnez, saio asko Euskal Herrian egingo ditugula pentsatzen dut. Azkenaldian pare bat antzezlan egin ditut Madrilen, baina ez naiz Donostiara etorri. Urte asko daramatzat hemen antzeztu gabe, eta asko pozten naiz berriro hemen egoteaz.
Lau saio egingo dituzue Donostian. Ikusleak espero dituzue, ezta? Dena gaizki dago, eta daukagun krisiarekin jendeak ez du ezertan dirurik utzi nahi. Baina barre egitea beti garrantzitsua eta polita da, eta momentu honetan agian gehiago. Espero dezagun ikusleak biltzea. Gainera, lau egunetan egongo denez, ez dago aitzakiarik jartzerik.
Antzezlan hori alde batera utzita, zein beste proiektutan zabiltza une honetan? Lobos de Arga filma uztailaren 13an estreinatuko da zinema aretoetan. Beldurrezko komedia bat da, eta halakoak gutxitan egiten dira Espainian. Iaz, Fantasiazko eta Beldurrezko Zinemaren Astean film horrekin saria irabazi genuen. Gero, nazioartean ibili da zuzendaria filma aurkezten, Chicagon, Amsterdamen, Korean… eta zinemaldi askotan sariak irabazi ditu. Ikusleek barre asko egin dute eta oso erantzun ona jaso dugu. Ni filmeko heroia naiz eta gizotsoak hiltzen ibiliko naiz.
Telebistan, ETB-2 kateko Al rescate umore saioan ibili zara azkenaldian. Bukatu duzu horrekin? Duela hilabete eta erdi bukatu genuen grabaketekin, eta zain gaude ea irailean jarraituko dugun ala ez jakiteko. Vaya Semanitako hasierako gidoilari eta aktore taldea bildu gara, eta primeran pasa dugu.
Gehienbat komedia munduari lotuta lan egin duzu. Baduzu beste zerbait egiteko gogoa? Egin izan ditut beste lan batzuk, baina agian egia da gehienbat komedian aritu naizela. Iaz, esaterako, La Ratonera antzezlanean parte hartu nuen Madrilen, eta hiltzailearena egiten nuen. Niri berdin zait, proiektuak interesgarriak baldin badira, aurrera.
Madrilen gustura zaude? Denboraldi baterako hiri interesgarria da, eta oso gustura nago. Nire neskalagunarekin bizi naiz, eta lagun pila bat ditut. Bizitza han daukat zentzu batean, baina Donostiara etortzen naiz ahal dudan guztietan. Familia, betiko lagunak, itsasoa eta pintxoak oso garrantzitsuak dira.
Ez duzu faltan botatzen euskaraz lan egitea? Iaz, Nemekitepa filma errodatu genuen, Patxo Telleriak eta Aitor Mazok zuzendua. Aurtengo Donostiako Zinemaldian estreinatuko dugu, Zabaltegi sailean. Oso gidoi borobila du, eta oso ongi idatzia dago. Komedia erromantikoa da, eta badaude momentu gogorrak eta dibertigarriak ere. Nire pertsonaiak bi neskalagun mantendu behar ditu, bat Bartzelonan eta bestea Bilbon. Interesgarria da euskal kulturarentzat eta euskararentzat halako kalitatezko lanak egitea. Gainera, gaztelerara bikoiztu genuen, kanpora zabaltzeko. Hala ere, askotan ez da halako proiekturik egon. Nire aldetik, euskaraz lan egiteko prest nago. Ni hala hasi nintzen, Goenkalen, Sorginen Laratzan eta antzerkian. Proiektu interesgarriak baldin badaude ni hona gustura etortzen naiz. Kontua da zoritxarrez oso lan gutxi egiten direla, baina, baldin badaude, azkar etortzen naiz.
Beste hizkuntzaren batekin ausartuko zinake? Aurreko batean, ABC telebista kateko datu baserako proba batean parte hartu nuen, ingelesez. Ez nuen sekula ingelesez ezer ere egin, baina ez zegoen inor ongi edo gaizki egin nuen esateko. Lanen bat aterako balitzait, saiatuko nintzateke. Baina, momentuz, gaztelerarekin eta euskararekin nahikoa daukat.
(Argazkia: Estitxu Zabala)
Antzezlana
- Zer. Para lo que hay que vivir… mejor no morirse nunca antzezlana. Estreinaldia.
- Noiz. Ostegunetik igandera, 20:00etan.
- Non. Antzoki Zaharrean.
- Aktoreak. Gorka Otxoa eta Carla Hidalgo.
- Sarrerak. kutxasarrerak.net; Servikutxa eta Antzoki Zaharreko leihatila.
- Prezioa. 24 edo 20 euro.
