Enrike, Arkatza Liburudenda; “Hori bai izango dudala faltan, jendearekin egotea”
Gordegian komertzioen lekukotza eta irudiak jasotzeko ekimena abiarazi genuen iaz, horretarako Gordegian Gizarte Antropologiako praktika akademikoak egitera etorritako Araitz Katarainekin aritu ginen elkarlanean. Araitzek 2025ko udazkenean auzoko hamalau komertzioei eginiko elkarrizketak argitaratuko ditugu hurrengo asteetan eta lehenengoa Arkatza Liburudendako Enrikerena dugu.
2025eko urria / Araitz Katarain
Komertzioaren izena: Arkatza Liburudenda.
Helbidea: Karmengo Andra Maria 8, 20012, Egia.
Jarduna: Liburudenda eta papergintza.
Historia
1957an Enrikeren gurasoek janari denda ireki zuten lokal honetan. Zenbait urtetan jardun horrekin jarraitu ondoren, 1984an, Enrikek eta bere arrebak komertzioaren lekukoa hartu eta liburudenda zabaldu zuten. Garai horretan lokala txikia eta zaharra zen, gaur egun ezagutzen dugunaren erdia. Liburudenda aurrera zihoala ikusita 2000. urtean erreforma egitea erabaki zuten, lokala handitu, modernizatu eta liburudenda itxura eman zioten.
Bizitza osoa darama Enrikek dendan. Gurasoena zenean bertan pasatzen zituen arratsalde eta asteburuak eta berak hartu zuenetik egunero bertan dago. Harreman estua garatu du auzotarrekin eta oso gertuko sentitzen ditu.
"Urteekin asko aldatu da auzoa, liburudendarekin hasi zirenean, auzoa askoz biziagoa zen, komertzio asko zeuden. Karmengo Andra Mari kalea Egiaren erdigunea zela esan dezakegu eta pixkanaka zentraltasun hori galtzen joan dela. Jendea ere gutxiago dabil orohar, jendeak lehen auzoan egiten zuen bizitza eta pixkanaka galtzen ari da. Egia da badagoela jende asko auzoaren alde lanean eta identitate hori berreskuratu nahian, elkarte eta antolakunde desberdinak... baina jada ez da lehen zena."
Gaur egun
Urteko egun gehienetan zabaltzen du denda Enrikek. Goizeko zazpi terdietan zabaltzen du eta bazkaltzeko tarte bat hartzen badu ere bertan egoten da eguneko ordu askotan. Goizetan jende gutxi etortzen da gaur egun, eta arratsaldetan oraindik gutxiago. Egunkaria saltzen da gehiena, aldizkariak ere bai baina hau ere gero eta gutxiago. Lehenago jendea dendara hurbiltzen zen paperarekin lotzen den edozer erostera baina gaur egun merkataritza gune handietan erosten dute.
Lan geldoa bada ere, gustora egiten du. Auzotarrekin harreman ona izatea funtsezkoa da horrelako denda batean. Elkarri adarjotzen ibiltzen dira zenbait bezero eta horrek giro polita sortzen du auzoan. Nori adarra jo jakitea garrantzitsua bada ere, errespetutik egiten da beti eta orduak azkarrago pasatzen zaizkio horrela.
Arkatza Liburudenda, Karmengo Ama 8 zenbakian / Araitz Katarain
Etorkizuna
Lau urte inguru geratzen zaizkio erretiratzeko. Ez dio dendari etorkizunik ikusten, lehen egunkari eta aldizkarien salmentatik bizi zen batez ere baina gaur egun beherantz doa dena eta ez da errentagarria. Ez da erakargarria egunero hain goiz esnatu eta hainbeste ordu lan egitea eta gainera jendeak beste lehentasun batzuk ditu. Norbaitek dendarekin jarraitzekotan frankizia bat izan beharko litzateke bestela ez luke funtzionatuko.
"Horrela daude lokal txiki guztiak. Hemen dagoen gertutasuna ez dago beste inon. Denda haundietara joaten zarenean ez dizute aurpegira begiratu ere egiten askok eta hori pena bat da. Azkenean auzoa galtzen ari da, jendeak ez du hemen bizitzarik egiten eta lo egiteko auzo bilakatuko da azkenerako."
Anekdota
“Adineko pertsona bat datorkizu bost zentimoko txanponak eskatzen dituena jubilatuen etxerako, eta beti ari zitzaidan eskatzen, baina urte eta piku, eta ni bosteko txanponak gordetzen, txanpon paketeak eta beti ematen. Eta kontua da orain dela gutxi egunkaria bosteko txanpon mordoarekin ordaintzera etorri zaidala, eta nik diot: baina zuk ez zenituen hauek nahi? eta badakizu zer gertatzen den orain, jubilatuen etxean hamarreko txanponekin jolasten dutela eta ez diotela bostekorik hartzen. Eta nik adarra jotzen diot bostekoak hartuko ez dizkiodala esanez. Polita da azkenean, ondo pasatzen dut”
Gordegian komertzioen lekukotza eta irudiak jasotzeko ekimena abiarazi genuen iaz, horretarako Gordegian Gizarte Antropologiako praktika akademikoak egitera etorritako Araitz Katarainekin aritu ginen elkarlanean. Araitzek 2025ko udazkenean auzoko hamalau komertzioei eginiko elkarrizketak argitaratuko ditugu hurrengo asteetan eta lehenengoa Arkatza Liburudendako Enrikerena dugu.
2025eko urria / Araitz Katarain
Komertzioaren izena: Arkatza Liburudenda.
Helbidea: Karmengo Andra Maria 8, 20012, Egia.
Jarduna: Liburudenda eta papergintza.
Historia
1957an Enrikeren gurasoek janari denda ireki zuten lokal honetan. Zenbait urtetan jardun horrekin jarraitu ondoren, 1984an, Enrikek eta bere arrebak komertzioaren lekukoa hartu eta liburudenda zabaldu zuten. Garai horretan lokala txikia eta zaharra zen, gaur egun ezagutzen dugunaren erdia. Liburudenda aurrera zihoala ikusita 2000. urtean erreforma egitea erabaki zuten, lokala handitu, modernizatu eta liburudenda itxura eman zioten.
Bizitza osoa darama Enrikek dendan. Gurasoena zenean bertan pasatzen zituen arratsalde eta asteburuak eta berak hartu zuenetik egunero bertan dago. Harreman estua garatu du auzotarrekin eta oso gertuko sentitzen ditu.
“Urteekin asko aldatu da auzoa, liburudendarekin hasi zirenean, auzoa askoz biziagoa zen, komertzio asko zeuden. Karmengo Andra Mari kalea Egiaren erdigunea zela esan dezakegu eta pixkanaka zentraltasun hori galtzen joan dela. Jendea ere gutxiago dabil orohar, jendeak lehen auzoan egiten zuen bizitza eta pixkanaka galtzen ari da. Egia da badagoela jende asko auzoaren alde lanean eta identitate hori berreskuratu nahian, elkarte eta antolakunde desberdinak… baina jada ez da lehen zena.”
Gaur egun
Urteko egun gehienetan zabaltzen du denda Enrikek. Goizeko zazpi terdietan zabaltzen du eta bazkaltzeko tarte bat hartzen badu ere bertan egoten da eguneko ordu askotan. Goizetan jende gutxi etortzen da gaur egun, eta arratsaldetan oraindik gutxiago. Egunkaria saltzen da gehiena, aldizkariak ere bai baina hau ere gero eta gutxiago. Lehenago jendea dendara hurbiltzen zen paperarekin lotzen den edozer erostera baina gaur egun merkataritza gune handietan erosten dute.
Lan geldoa bada ere, gustora egiten du. Auzotarrekin harreman ona izatea funtsezkoa da horrelako denda batean. Elkarri adarjotzen ibiltzen dira zenbait bezero eta horrek giro polita sortzen du auzoan. Nori adarra jo jakitea garrantzitsua bada ere, errespetutik egiten da beti eta orduak azkarrago pasatzen zaizkio horrela.
Etorkizuna
Lau urte inguru geratzen zaizkio erretiratzeko. Ez dio dendari etorkizunik ikusten, lehen egunkari eta aldizkarien salmentatik bizi zen batez ere baina gaur egun beherantz doa dena eta ez da errentagarria. Ez da erakargarria egunero hain goiz esnatu eta hainbeste ordu lan egitea eta gainera jendeak beste lehentasun batzuk ditu. Norbaitek dendarekin jarraitzekotan frankizia bat izan beharko litzateke bestela ez luke funtzionatuko.
“Horrela daude lokal txiki guztiak. Hemen dagoen gertutasuna ez dago beste inon. Denda haundietara joaten zarenean ez dizute aurpegira begiratu ere egiten askok eta hori pena bat da. Azkenean auzoa galtzen ari da, jendeak ez du hemen bizitzarik egiten eta lo egiteko auzo bilakatuko da azkenerako.”
Anekdota
“Adineko pertsona bat datorkizu bost zentimoko txanponak eskatzen dituena jubilatuen etxerako, eta beti ari zitzaidan eskatzen, baina urte eta piku, eta ni bosteko txanponak gordetzen, txanpon paketeak eta beti ematen. Eta kontua da orain dela gutxi egunkaria bosteko txanpon mordoarekin ordaintzera etorri zaidala, eta nik diot: baina zuk ez zenituen hauek nahi? eta badakizu zer gertatzen den orain, jubilatuen etxean hamarreko txanponekin jolasten dutela eta ez diotela bostekorik hartzen. Eta nik adarra jotzen diot bostekoak hartuko ez dizkiodala esanez. Polita da azkenean, ondo pasatzen dut”
