Bakailao entsalada
ERREZETA: LUKAINKATEGI JATETXEA
Osagaiak
Lollo letxuga
4 tira piper berde
Arrautz gorringo bat
100 gramo bakailao
Etxean egindako piper gorri mermelada
Etxean egindako tomatea
Oliba olioa
Etxean egindako ozpin saltsa
Maldon gatza
Prestaketa
Lukainkategi jatetxeko bakailao entsalada epela jateko da, eta platera prestatzeko ondorengo pausoak jarraitu behar dira.
Lehenik eta behin, lollo izeneko letxuga (kolore gorrixka du) garbitu eta pixka bat jarri behar da plateraren alde batean. Gainean, etxean egindako tomate gozoa bota behar zaio.
Tomate hori egiteko, Lukainkategiko sukaldariak baratxuri pixka bat olioarekin, tipula, piper berdea eta tomate txiki batzuk nahasten ditu, suan mantso-matso poxatu egiten ditu, eta azukrea ere botatzen dio (normalean baino gehiago), tomatea karamelizatu eta gozoa geratu dadin. Modu horretan, dastatzerakoan, arrautzarekin gorringoa puskatu egiten da eta tomatearekin nahasten da.
Letxuga eta tomatearen gainean, arrautzaren gorringoa jarri behar da. Hala, entsaladak lore moduko baten itxura izatea lortuko dugu.
Ondoren, bakailaoa lau xerratan moztu eta olio pixka batekin labean sartu behar da, minutu bat bakarrik, erdi gordinik ateratzeko. Plateraren beste aldean kokatu behar da bakailao hori, eta, gainean, frijitutako lau tira piper berde.
Azkenik, platera etxean egindako mermelada eta ozpin saltsarekin (honi ketchup pixka bat jarrita, ikutu berezia lortzen da) dekoratu behar da, eta maldon izeneko gatza bota. Mermelada egiteko, piper gorria irakiten jarri behar da, azukre asko erabili, eta ondoren birrindu, oretsua geratu dadin.
«Betiko sukaldea eskaintzen dugu, hemengo produktuekin egindakoa»
Josune eta Arantxa Pagola, Lukainkategi jatetxeko jabeak.
Nolakoak izan ziren Lukainkategiren hasierak?
Arantxa Pagola (A.P.): Lukainkategi gure amaren jaiotetxea da. Gurasoak eta izeba-osabak duela 40 urte hasi ziren, asteburutan ehiztariei gosariak eramaten. Pixkanaka baserria hutsa geratu zenez, afari-meriendak ematen hasi ziren; hori asteburutan bakarrik.
Nola hartu zenuten lekukoa?
Josune Pagola (J.P.): Guk duela hogei urte inguru egin genituen berrikuntzak; etxea berritu eta hasi ginen egunerokoarekin lanean, gaur egun arte.
Zein da jatetxearen eskaintza?
J.P.: Betiko sukaldea eskaintzen dugu. Astean zehar, menua; osoa da, etxekoa eta hemengo produktuekin egindakoa.
A.P.: Hori da, baratzeak ditugu Lukainkategin bertan eta Zubietan; orduan, bertako produktuak erabiltzen ditugu.
Hasieran zuen amak prestatzen zuen janaria, baina duela gutxi beste sukaldari bat hasi da lanean, ezta?
A.P.: Bai, duela sei bat urte sukaldari berri bat hasi zen gurekin lanean, eta bere ikutua nabaritu da. Sukaldari honek, amak bezain ondo kozinatzeaz gain, platera zaindu eta apaintzen du.
Terraza da jatetxearen ezaugarrietako bat.
A.P.: Bai. Donostia ikusten da gure terrazatik, eta jendeari asko gustatzen zaio. Aurten, beirate bat jarri diogu eta oso polita geratu da. Berezko xarma du, ikuspegi ederra eta natura erakusten dituelako.
Zer gustuko duzue gehien: arraina ala haragia?
J.P.: Arraina.
A.P.: Haragia gustatzen zait, baina, orain, nahiago dut arraina.
Zein ardo mota nahiago duzue?
A.P.: Ni ez naiz oso aditua…
J.P.: Niri ardoa asko gustatzen zait. Janariaren arabera, aukeratzen dut bat ala bestea. Adibidez, arrainarekin ardo txuria asko gustatzen zait; eta, neguan, beltza oso gustura hartzen dut.
Donostiako zein jatetxe gustuko dituzue?
J.P.: Xarma oso berezia da, eta hori aukeratuko nuke jatetxe gisa. Pintxo batzuk jateko, berriz, Parte Zaharrean asko daude onak direnak; esaterako, Paco Bueno. Eta razioak jateko, Antiguako Bernardina. 
