Ikusmiraz aldatzeko ideiak
Europako Batzordeak, Future City Jobs programaren bidez, erronka bota zuen: gazteentzako enplegua sustatzeko nolako hiriak eraiki daitezkeen proposatzea. Aurkez daitezkeen ideia eta irtenbideak amaigabeak izan daitezke; europar programako arduradunek, baina, bideragarriak eta egia bihur daitezkeen proposamenak nahi zituzten eta hiriko gazteek aurkeztutako TES –Techno Emotional Spaces– delako ideia da horietako bat.
Future City Jobs programako arduradunen arreta bereganatuko zuen proposamena osatzeko, 30 bat gazte elkartu ziren Eguberrien bueltan, San Telmo museoan, Donostia 2016 bulegoak antolatu zituen tailer batzuetan. Bertan, etorkizuneko Donostia nolakoa izatea nahi zuten eta gazteentzako enplegua sustatzeko zituzten proposamenak plazaratu zituzten.
Taldekako gogoeta haietatik sortu zen Techno Emotional Spaces. Pragan aurkeztu zuten, eta Future City Jobs programako arduradunen eta beste lurralde batzuetako ordezkarien oniritziz, sei hilabetetan ideia garatu eta proiektu bilakatzeko aukera irabazi zuten.
Ideia argia zen: Urumeako bazterrak egitasmo berritzailez betetako kontainerrez biziberritzea. Begirada Kontxatik aldendu eta gazteentzako aukera berriak sortuko lituzketen haztegiak egia bihurtzeko eta bideragarri egiteko bidea zabaldu zuten Pragan, bada. Eta horretan aritu dira azken sei hilabeteetan Miriam Casanova, Luis Tovar eta Mikel Lasa lanean. Miriam Casanovak arkitektura ikasketak ditu eta proiektuaren muina diren kontenedore bakoitza nola eta non jarri finkatu du. Luis Tovar, berriz, bideragarritasun ekonomikoa aztertzeaz arduratu da eta komunikazioan trebatutako Mikel Lasak hiruen arteko koordinazio eta ideien kudeaketan aritu da.
Hilabeteotako lana proiektu teoriko batean bilakatzea zen bere patua. Alegia, egitasmoari heltzeko gogoa eta ahalmena izango zuen eragile edo erakunderik izan ezean, paperean jasotako proposamen hutsean geratuko zen.
Bidean, ordea, La Salsera ideia eta proiektu fabrikako kideak agertu ziren. Pop up bakery edo behin behineko okindegi bat egiteko asmoaren berri eman zieten eta TES egitasmoa irudikatzeko proiektuan bilakatu da. «Proposamen teoriko eta zehatzaren arteko ezkontza» izan dela diote Donostia 2016 bulegoko arduradunek. Ezkontzak, baina, iraungipen data du: irailaren 30a.
TES egitasmoa, ordea, ez da desegingo. Nahiz eta kontainerrak Frantzia pasealekutik desagertu, Urumea biziberritu, herrirrek bat egiteko elkarguneak sortu eta gazteei lan egiteko aukera eskaintzeko proposamenak bizirik jarraituko duelako irailaren 30etik aurrera ere. Europako batzordearentzat, behinik behin, lan politika berriak sustatzeko eredu izango da Techno Emotional Spaces egitasmoa. MIKEL LASA, TES egitasmoa garatu duen gazteetako bat
Techno Emotional Spaces egitasmoa gorpuzten buru belarri aritu da Mikel Lasa (Erdialdea, 1984) gaztea azken sei hilabeteetan lanean, Luis Tovar eta Miriam Casanovarekin batera. Egindako lanaren balantzea egin du.
Zer nolako esperientzia izan da Europako Batzordeak ezarritako erronkari aurre egitea?
Oso balorazio positiboa egiten dut. Proiektua garatu dugun hiru lagunok ez genuen elkar ezagutzen eta oso interesgarria izan da bakoitzak bere jakintzatik osatzea. Miriam arkitektoa da; Luis, enpresa alorrekoa eta nik komunikazioan egiten dut lan. Oso aberasgarria izan da horrelako pertsonekin lan egitea eta Donostia 2016 barruko lan dinamikak gertutik ezagutzea.
Zein izan da zure ardura?
Koordinazio lana izan da batik bat, bai hiruon artean baita Donostia 2016 bulegoko kideen artean ere. Gure artean nahiz beste esparru batzuetan aurkezten ziren ideia eta egitasmoek proiektuarekin bat egin zezaketen aztertu eta horiek kudeatu ditut. Edukiak udalak gauzatzen dituen politikekin edo beste erakunde batzuek abian dituzten jarduerarekin uztar zitezkeen landu dut, era berean. Tabakalera, Donostia Kultura edo turismo bulegoaren ekimenekin, kasu.
Egitasmoa ez da paperera soilik mugatu.
Txosten bat, marko kontzeptual bat garatzea zen gure egitekoa. Bideragarria den proiektu bat egitea zen asmoa, kontzeptualki nahiz ekonomikoki egingarria izan zitekeena, ez genuen uste abian jarriko zenik. Proiektuarekin ari ginenean, bada, La Salserakoak gurekin harremanetan jarri ziren eta gure filosofiarekin bat egiten zuela ikusi genuean. Okindegia ez baita salerosketa gune soila, ezagutza bat partekatu eta giza harremanak sustatzeko gunea baizik. Ibai inguruko gune batzuk sozialki berpiztea du helburu, gainera. Honenbestez, paperean jasotako lana ikusi eta ukitu daiteke orain. Espero genuena baino urrutiago iritsi gara.
TES egitasmoa osatzerakoan, zein beste ideia zenituzten ibaian zehar zabaldutako kontainerrak betetzeko?
Basque Culinary Center gastronomia fakultatearekin lotuta, ikasle asko ari dira sukaldaritza ikasten eta espazio aproposa izan zitekeen berain jatetxe edo sukalde mota denbora tarte jakin batean kontainer horietakoren batean sortzeko. Jatetxe batean praktikak egin baino, beren kontzeptu eta platerak sortzeko ahalmena izango lukete bertan. Bestetik, artista gazteen lanak eta produktuak saltzeko gune bilaka litezke. Jendea erakartzearekin batera, disenatzaile eta artista horiek elkarren artean harremanetan jartzeko eta proposamen berriak sortzeko gune izango lirateke. Donostian, era berean, kalea erabiltzeko zailtasun ugari daude, administratiboki, udal araudiek eta baimenak eskatzeko izapideek erabilera korapilatzen dutelako. Donostiak duen kultur eskaintza mardularekin ez da posibole horrenbesteko traba izatea. Zailtasun horiek gainditzeko, beraz, egitasmo honek kontzertuak eta bestelako jarduerak antolatzeko aukerak eskain ditzake.
Nola ikusten duzu Urumea 2016an?
Bizi sozial eta kulturalez beteta egotea gustatuko litzadake. Herritarrak piragua gainean ibiltzen ikusi nahi ditut, jendea saskibaloian jokatzen, familiak paseatzen, tabernetan jendea trago bat hartzen, kale bazterretan musika jotzen… Azken batean, aisirako eta kulturarako aukerak eskaintzea gustatuko litzaidake. Hiriaren beste erdigune bat bilakatzea.
