"Polita da zure hirian bizikleta lasterketa batean parte hartzea"

Nerea Lizarralde

2014/07/17

Haimar Lopez, Donostia Kriteriumeko lehen donostiarra, Bizipoza dendan. (Argazkia: N. Lizarralde)

IRUTXULOKO HITZAren elastikoa jantzi du Haimar Lopez-ek (Herrera, 1975). HiriBira Elkarteak antolatutako I. Donostia Kriterium lasterketako lehen donostiarra izan zen, eta bertako hedabidearen saria eskuratu du. Sailkapen orokorrean bederatzigarren postua lortu zuen. Elkarrizketa egin diogu joan den larunbatean bizitakoaren inguruan. Nolako esperientzia izan da? Esperientzia oso polita izan da. Antolatzaileak, HiriBira Elkarteko kideak, oso ondo aritu dira. Gainera, kontuan izan behar dugu lehen ekitaldia izan dela. Aukeratu duten lekua ere – Sagues eta Gros- ederra da. Polita da zure hirian bizikleta lasterketa batean parte hartzea. Hori bai, niretzako proba berri bat izan da. Ibili naiz bizikleta gainean, baita beste kiroletan ere, baina ez naiz horrelako bizikletekin -piñoi finkokoekin- ibili inoiz. Kriterium bat egin dudan lehen aldia izan da hau. Ni urtean zehar bizikletan ibiltzen naiz, kilometro dezente egiten ditut eta pistan ere ibiltzen naiz. Nahiko ohituta nabil piñoi berezi hori erabiltzen. Baina ez naiz inoiz ibili errepidean bizikleta mota horrekin, eta larunbatean lehen aldia izan zen. Fisikoki entrenatuta nago, baina teknika desberdina da. Baina azkenean hartu nion trukua! Zer iruditu zitzaizun zirkuitua? Hiru bihurgune handi zituen, nahiko zorrotzak: Saguesekoa, Zurriolakoa eta gasolindegikoa. Eta azkenean, bizikletan azkar zoazenean hori da zailena, gelditzea, ez dezulako ondo neurtzen noiz frenatu behar duen, baina zirkuitua oso polita da. Niretzako aproposena zirkuitu luzeago bat izango litzateke: bihurgune irekiagoak dituena, eta errepide zuzenagoa duena izatea.. Ni hala ohituta bainago. Nola ikusi zenuen zeure burua lasterketan? Lehian ari zarenean beti sufritzen duzu zerbait, baina nik asko gozatu nuen. Jolasteko aukera eman zidan, eta nik hala ulertu nuen lasterketa, joku baten moduan. Oso ondo pasa nuen. Ikusi nuen batez ere jendea teknikoki bihurguneak hartzen ni baino hobeto zebilela. Ni asto samarra izaten naiz horretan. Ikusten nuen jendeak hobeto kontrolatzen zuela. Nik, ordea, gehiegi gelditzen nuen bizikleta. Denbora galtzen nuen bihurguneetan, eta atzean geratzen nintzen. Bihurgunea amaitzean berriro aurrea hartu beharrean ikusten nuen neure burua, taldea harrapatzeko. Bestalde arrisku hori hartzea ala ez… Nik tarteak ikusten nituen ez erortzeko. Zailtasunak neurtzen saiatu nintzen. Eta irabazleak nola ikusi zenituen lasterketan? Asturiarrak indartsu ikusi nituen -Pablo Rodriguezek eta Luis Junquerak lortu zituzten lehen bi postuak-. Gaitasunaz gain, esfortzua eta abiadura hartzen ohituta daudela nabaritu nuen. Ikusten zitzaien eskarmentu handia zutela. Kriterium honetarako, beste probetarako bezala, entrenatzea beharrezkoa da. Ez du halako misterio handirik. Azkenean praktikatzea, praktikatzea eta entrenatzea da. Nolako giroa zegoen lasterketan? Oso ona. Bizikletan ibiltzen garenok elkar ezagutu ohi dugu. Errepidean ibiltzen direnak, pistan ibiltzen direnak… Giro ona zegoen. Askotan egiten dugu topo eta ia denok lagunak gara. Jende asko joan zen kriteriuma ikustera. Egia esan, nik ez nuen espero horrenbeste jende joatea. Eguraldi ona egin zuen gainera, jende asko handik pasa zen, eta lasterketa ikustean han geratu ziren. Gero eta buelta gehiago eman, gero eta giro hobea nabaritzen genuen parte hartzaileok. Harrituta geratu ginen. Errepidean ibiltzera ohituta nago, baina hori zuk zeuk bakarrik egiten duzun esfortzu bat da. Zirkuituan zehar jendea ikustean oso atsegina da. Jendeak animatu egiten zigun, eta askotan entzun nuen nire izena. Ilusio handia egin zidan lagunak ikustea ikusleen artean. Arriskurik sentitu zenuen? Askotan bai. Gainera, orain aita izan naiz eta ez nago arrisku handirik hartzeko gorputzarekin. Beharbada duela bost eta hamar urte ba… Beldur hori sumatu nuen, baina arrisku hori kontrolatzen eta neurtzen saiatu nintzen. Halere, inoiz ezin duzu jakin noiz irristatu zaitezkeen. Hurrengo urtean berriro parte hartuko duzu? Entrenamendu gehiago egingo duzu? Baietz uste dut, parte hartuko dudala. Ikusi beharko dut nola nagoen urtebete barru, baina bai, gustatuko litzaidake. Entrenatzen dudanarekin nahikoa da kriteriumean parte hartzeko. Nik ez dut ezer berezirik espero. Nik nahi dudana da lagunekin egon, parte hartu eta ondo pasa. Horrekin jada oso pozik joaten naiz etxera. Bizikleta zalea izanik, pozik egongo zara kriterium bat egin dutelako… Ni donostiarra naiz, bizikletan ibiltzen naiz errepidean, bizikletan ibiltzen naiz hirian, bizikleta maite dut, Donostia gustatzen zait… Beraz Donostian bizikleta proba bat egotea izugarria da. Ez da erraza horrelako kriterium bat egitea, eta laguntza gehiago izan beharko lukete horrelako proba bat egiteko. Ia profesional izatera heldu zinela esan didate. Nik gaztetatik egin dut kirola. Bizikletan ibiltzen hasi nintzen, baina gero ikasketengatik albo batera utzi nuen. Ondoren korrika egiten hasi nintzen… Nire entrenatzaileek esaten zidaten ordu gehiago entrenatuz gero profesional izan nintekeela… Baina nik ez dut horrela bizi kirola. Lehiatzea gustatzen zait, baina ez ditut horretan jarri nahi indar guztiak. Gaztetan horrela erabaki nuen, eta erabaki hori mantendu dut. Nire inguruan kirolari asko ditut, eta profesionalak diren lagun asko ditut, baina hori beste aukera bat da, eta nik ez dut aukera hori hartu.