Bilatu
Sartu
  • Harpidetu zaitez! Izan HITZAKIDE
  • Zozketak
  • Denda
  • Hemeroteka
  • Nor gara
Bilatu
  • Albisteak
    • Gaiak
      • Aisia
      • Ekonomia
      • Euskara
      • Gizartea
      • Hirigintza
      • Ingurumena
      • Jaiak
      • Kirola
      • Kultura
      • Politika
      • Udala
      • Orokorra
    • Auzoak
      • Aiete-Miramon
      • Altza
      • Amara
      • Amara Berri-Loiolako Erribera
      • Añorga
      • Antigua
      • Bidebieta
      • Egia
      • Erdialdea
      • Gros
      • Ibaeta
      • Igeldo
      • Intxaurrondo
      • Loiola-Txomiñenea
      • Martutene
      • Morlans
      • Parte Zaharra
      • Ulia
      • Zubieta
    • Generoak
      • Albisteak
      • Editorialak
      • Elkarrizketak
      • Erreportajeak
      • Iritzia
      • Kronikak
      • Eduki babestua
  • Astekaria
  • Iritzia
  • Multimedia
    • Argazkiak
    • Bideoak
  • Komunitatea
  • Agenda
  • Denda
  • Gehiago
    • Jaiak
    • ATERKI
    • Adimena
    • Nor gara
    • Gure berri
    • Txoroskopoa
    • Gipuzkoa
  • Nor gara
  • Publizitatea
  • Harpidetu zaitez! Izan HITZAKIDE
  • Zozketak
  • Denda
  • Hemeroteka
  • Nor gara
Sartu
Kultura
Ander Makazaga Conde, ZINEA ATARIA

Pasioz bizi duen zinemari eskainitako agur gutuna

Ander Makazaga Conde / Zinea
2023/09/22

IL SOL DELL’AVVENIRE

Zuzendaria: Nanni Moretti.

Urtea: 2023.

Herrialdea: Italia.


Nanni Morettik bere zinema areto propioa ireki zuen duela urte dezente Erroman. 1930eko hamarkadan eraikia, Cinema Teatro Nuovo zuen jatorrizko izena, baina denbora luzez abandonaturik egon ostean, zinemagile italiarrak berregituratu, eta pantaila handiaren zein ikustaldi kolektiboen aldeko zinemazale erromantikoei oparia egin zien. Morettik zirkuitu komertzialetan tokirik ez duten eta hausnartzera garamatzaten «film askeen» aterpe bilakatu du Cinema Nuovo Sacher izenekoa, eta noski, Netflixeko ekoizpenek jai dute bertan. Hala gogoraraziko digu aurkeztu berri duen Il sol dell’avvenire filmean, talde multinazionalari mezu pozoitsua bidaliz.

Caro diario (1993) eta Aprile (1998) autofikzio umoretsu eta musikatuen ildoari jarraipena emanez, eta horietan amestutako «gozogile troskista» bati buruzko pelikula egitearen ideia nolabait egia bihurtuz, oraingoan ere Morettik berak haragitutako Giovanni zinema zuzendaria izango da protagonista nagusia; ez ispilu lukeen alter ego-a, baizik eta propio bera. Esku artean duen eta 50eko hamarkadan girotutako film komunista (Erromako barruti bateko PCI alderdiko ordezkaria eta L’Unità egunkariko arduradun nagusia gidari dituena) finantzatzeko arazo larriak ditu, eta Netflix ate joka etorriko zaionean zer egin adostu beharko du.

Giovanni/Nanni errodatzen ari den filma baliatuta, streaming plataformen diktadurapean film bat ekoizteak dakartzan zailtasunak azaleratuko dizkigu Morettik lehen pertsonan. Autore zinemaren ikur eta defendatzaile izanik, axolagabetasun osoz affanculo, edo gurean, antzarak ferratzera enpresariak bidaltzeko ardura unibertsala hartuko du, duintasuna aldarri. Nazioarteko merkatura zabaltzeko Netflixeko arduradunek ezarriko dizkioten baldintzak ukatzea ez da soilik protagonistaren erabaki irmoa, errealizadoreak berak zazpigarren artearekiko duen konpromiso ideologiko eta politikoa baizik.

Zinematik bizi baino, zinema bizi duen artista erromantiko eta ironikoenaren filmografia osoa borobiltzen duen harribitxia da Il sol dell’avvenire, etengabeko erreferentzia zinematografikoz eta artistikoz jositakoa; bere ondare zinematografikoaren birformulazio existentzialista. Batetik, aipatutako Caro diario-n eta Aprile-n erabilitako Vespa motoa zaharkituta dagoela irudituko zaio, eta 70 urterekin mundu berri honetara egokitzeko zailtasunik ez duela erakutsiz, patinete elektrikoan Erromako auzoak zeharkatuko ditu. Bestetik, Palombella rossa (1989) edo Il caimano (2006) lan satirikoei keinu narratibo eta bisualak ere eginez, horietan jorratutako hausnarketa soziopolitiko eta kulturalak berrartuko ditu Morettik: PCIren jarrera estalinismoaren aurrean, Italiako aldedi ezkertiarren gainbehera eta horien borroka utopikoa, besteak beste.

Autofikzioez gaindi, fikziozkoak (zentzu zorrotzenean) diren Morettiren dramen itzala ere nabari da Il sol dell’avvenire-n. Familiarteko harremanak eta loturak sentiberatasunez eta intimotasunez jorratu izan ditu, betez ere, La stanza del figlio (2001), Mia madre (2015) eta Tre piani (2021) lanetan. Eta oraingoan, Margherita Buy aktorearekin (berriz ere) parez pare, banatzear dagoen bikotearen desamodio korapiloa askatu beharko du protagonistak. Emaztea zinemagile gazte baten akziozko film bat ari da ekoizten aurrenekoz, eta Morettik, berezkoa duen izaera egolatrak eta berekoiak bultzatuta, eten egingo du filmaketa, heriotzaren eta biolentziaren errepresentazioari buruzko irakurketa gizatiarra partekatuz -artea da edo entretenimendua? etika edo estetika?-; lan injerentziak larriagotu egingo du bikotearen krisia, bizitzan dena komedia ez dela ohartaraziz.

Finean, elkar gurutzatzen diren hiru ildo narratibok ehunduko dute Il sol dell’avvenire: politikoa (Giovanni errodatzen ari den pelikula komunista), artistikoa (filmaren beraren ekoizpen zailtasunak eta zinemagintzaren etorkizun iluna) eta sentimentala (krisi familiarra). Baina, lehen instantzian iradokitako panorama ezkorraren atzean, esperantza izan dezagun erregutuko digu Morettik, Franco Battiato zendu berriaren doinu eta errimek pantaila handia musikaz biziberritu bitartean alaitasunez dantzatzera gu gonbidatuz. Are gehiago, etengabe omenduko duen Federico Felliniri ohore eginez, bat-batean denbora gelditu egingo da: lagun, lankide eta urte hauetako guztietako proiektuetan aldamenean izan dituenak gerturatuko zaizkio zinemagileari. Erromaren bihotzen, Koliseoa eta Altare della Patria monumentu beldurgarria elkartzen dituen Via dei Fori Imperiali etorbide luzean, Nanni Morettik, trope guztiarekin agurtuko du pasioz bizi duen zinemari eskaini dion maitasun gutuna.

Erresistentzia ekintza humanista, konprometitu eta zoragarria da Il sol dell’avvenire, bizitza ospatzearen aldeko hautu iraultzailea.

 

 

Azken egunetako irakurrienak

 

 

 

Donostiako azken berrien buletina

Donostiako azken berriak biltzen ditu bi egunean behin.
Astelehen, asteazken eta ostiraletan iristen zaizu posta elektronikora.

Harpidetu

Datuak ondo jaso dira. Eskerrik asko.

Izen-abizenak eta posta elektronikoa sartu behar dira.

Posta elektronikoak ez du formatu zuzena.

Arazo bat gertatu da eta ezin izan da izena eman. Jarri gurekin harremanetan mesedez eta barkatu eragozpenak (Akatsaren kodea:).

  • 943-46 72 36
  • donostia@hitza.eus
  • Ametzagaña, 19 - 20012 Donostia
  • Nor gara
  • Publizitatea
Berriki Kudeaketa Aurreratua KUDEAKETA AURRERATUARI
DIPLOMA
  • Cookieak
  • Pribatutasun politika
  • Argitalpen politika
  • Aniztasun politika
Babesleak:
Hasi saioa HITZAkide gisa

Saioa hasten baduzu, HITZAkide izatearen abantailak baliatu ahal izango dituzu.

HITZAkide naiz, baina oraindik ez dut kontua sortu SORTU KONTUA

Zure kontua ongi sortu da.

Hemendik aurrera, zure helbide elektronikoarekin eta pasahitzarekin konektatu ahal zara, HITZAkide izatearen abantaila guztiak baliatzeko.

Sartutako datuak ez dira zuzenak.
Zure kontua berretsi gabe dago.
 
 
 
(Pasahitza ahaztu duzu?)
 
 
SARTU
 
Pasahitz berria ezarri da eta zure helbide elektronikora bidali da.
Sartutako datuak ez dira zuzenak.
 
(Identifikatu)
 
 
 
 
BIDALI
 

Ezagutu HITZAkide izatearen abantailak eta aukeratu HITZAkide izateko gustuko modalitatea

HITZAkide izan nahi dut
Aldatu zure pasahitza
Pasa hitza ondo aldatu da.
 
 
 
 
 
 
 
Aldatu
 
Oraindik ez zara HITZAkide?

Zure babesa behar dugu Donostia den horretan aztertzen eta kontatzen jarraitzeko.

Ezagutu HITZAkide izatearen abantailak eta aukeratu HITZAkide izateko gustuko modalitatea.

HITZAkide izan nahi dut

Zure babesa behar dugu Donostia den horretan aztertzen eta kontatzen jarraitzeko.