Bi ipuin eta ondorio bat
Xabier Otaegi, pailazoa.
Lehen ipuina: Behin bazen ganaduzale bat. Albaitari maltzur batek utzitako paper bati esker ezagutu zuen, txekor bati klenbuterola emanez gero, aberearen eguneroko hazkuntza 800 bat gramo handiagoa izan zitekeela. Hau da; handitzearen amaieran 40 bat kilo gehiago pisa zitzakeela animaliatxoak. Hori jakinda, klenbuterolez ondo horniturik, EAEtik aparteko lurralde batean hezi zuen txahala, EAE kanpoko hiltegi batean hil eta Irungo harategi batera saldu zuen. EAEko baserri eta hiltegietan egiten diren kontrol zorrotz eta ugariek txahal gaixoa klenbuterolez toperaino zegoela salatuko baitzuten. Salmenta hori egin eta hilabete batzuetara ganadugilearengana eta harakinarengana UCI izeneko erakunde batek bidalitako detektibe batzuk joan ziren, hezi eta saltzen zituzten haragiek klenbuterolik bazuten galdetuz. Ezezko borobilez erantzun zutenez, detektibeek haragi zati batzuk eskatu zizkieten laborategi batean ikertzeko.Klenbuterolez garbi zeuden haragiak eman zizkieten. Ikertzaileek lagin haiek ondo arakatu eta argitu zuten auzia: ganadugileak ez die klenbuterolik ematen abereei eta harakinak ez du klenbuterola duen haragirik saltzen. Eta biek pozik bizitzen jarraitu zuten. Bigarren ipuina: Uztailaren 20an, Frantziako Tour-eko 16.en etapan Peyresourde, Aspin, Tourmalet eta Aubisque mendi-portu izugarriak pasa ondoren Pauera iristean, Albertok elastiko horia zeraman soinean. Hurrengo egunean ziklistek atseden eguna zutenez, gau hartan ez-ohiko afaria egiteko asmotan, taldeko sukaldariak Espainiatik bisita egitera zetorkien adiskide bati, bidean haragi bereziren bat erosteko eskatu zion. Halaxe egin zuen lagunak eta Irundik pasatzean harategi batean solomo eder batzuk erosi, eta jarraitu zuen Pauerako bidaia. Albertok eta bere txirringa-lagunek asko estimatu zuten eguneroko «kirolari dieta» apurtzen zuen kutixi hura. Atseden egunaren biharamunean Albertok Marie Blanque portua pasa eta Tourmalet goian amaitzen zen etapa beldurgarria Andy ziklistarekin batera garaitu zuen. Lider zenez egunero-egunero gernu ala odol kontrolak egiten zizkioten Albertori. Uztailaren 20an egindako kontrolean Albertoren gernuan ml/ko 0,000 000 000 05 gramo klenbuterol azaltzen zirela argitarazi zuten. 21ean eginikoan edukia askoz txikiagoa zela eta 22an egindakoan arrastorik ere ez. Adituen esanetan sustantzia horren eduki hain txikiak ez du humanoengan inolako eraginik. Absurdoa da, beraz, etekin handiagoaren bilaketan kirolari batek horrelako dosia eskuratzea. Elikadura intoxikazioa izan behar zuen, Paueko afariarekin zerikusi izan zezakeena. Baina UCIren arauen arabera, antidopinean positibo emateak, huskeri bat bada ere, ziklistarentzat zigorra dakarrenez; ikertzaile eta federazioko agintarien esku geldituko da auzia eta Albertok, akaso, bere borondatez klenbuterolik hartu ez badu ere, bi urte txirrinda konpetiziotik kanpora pasa beharko ditu. Ondorioa: Albertok etapa bakar batean eta ziztu bizian igo zituen Peyresourde, Aspin, Tourmalet eta Aubisque igotzeko, bi egun behar izan nituen neronek. Eta leporaino klenbuterolez betetako behi osoa jan izan banu ere ez nuke Alberto eta beste txirrindulariek lortzen duten abiaduraren laurdenik lortuko.
