Herrera
Herripe Auzo Elkartea
Hamarkadak daramatza Donostiako Udalak Herrerako bide-lotura gune interesgarritzat hartzen, hortik abiatuta beste puntu batzuetarako lotura guztiak egin ahal izango balitu bezala. Baina Donostia ez da bakarra. Hor dugu Gipuzkoako Foru Aldundia formula bera jarraitzen, Eusko Jaurlaritza eta baita, bere garaian, Espainiako Gobernua ere. Kasu guztietan ez du abantailarik ekarri Herrerarentzat, azaleko apainketa batzuk [...]
Herripe Auzo Elkartea
Hamarkadak daramatza Donostiako Udalak Herrerako bide-lotura gune interesgarritzat hartzen, hortik abiatuta beste puntu batzuetarako lotura guztiak egin ahal izango balitu bezala. Baina Donostia ez da bakarra. Hor dugu Gipuzkoako Foru Aldundia formula bera jarraitzen, Eusko Jaurlaritza eta baita, bere garaian, Espainiako Gobernua ere. Kasu guztietan ez du abantailarik ekarri Herrerarentzat, azaleko apainketa batzuk besterik ez. Hor ditugu bariantearen zuloak, Jose Elosegiren kota-igoera, azken tartean Escalerillas eta Buenavistara artean, etxe guztietako ibilgailuen sarbidea betiko urrundu duena, ETS-ek Topoa lurperatzeko aurrekontu nahikorik ez zuela argudiatu baitzuen eta bidearen estaltzera mugatu zen. Orduan esan ziguten Txingurri ibaiaren lotura -orain kolektore- salbatzea oso zaila zela, eta onartu egin genuen, Kontxan nola hurbildu diren ikusi arte, beldurrik gabe baina diru gehiagorekin, kaleetako eta espaloietako kotarik aldatu gabe. Ez dezagun ahaztu ETS-en diseinu eta amaiera bikainaren ondorioz sortutako putzuak errepidean. Ez dugu etengabeko kexaren irudia eman nahi, baina argi dago Herreran egindako obra ia batek ere ez duela onurarik ekarri auzoari berari. Egindako guztia beste helburu batzuekin egin da. Norbaitek gogoan izango du Herrera-Gomistegi-Trintxerpeko lotura, baina aitor dezagun lurralde hori orain, eta eztabaidarik gabe, Pasaia dela.
Sarrera horrek gaur egun bizi dugun errealitatearen aurrean kokatzeko balio digu.
Gure kezkek jarraitzen dute; are gehiago, handitzen dira. Txingurriko industria guneaz gain, hona eta hara etxe unifamiliarrak hainbat pisuko eraikinez ordezkatzeaz gain -eraikuntza hauek lursailaren muga-mugara iristen dira, berde gunerik, zuhaitzik aurreikusi gabe, inguruko etxeekin konexioetan hobekuntzarik gabe, eta Herreran hainbeste konexio jasaten dituzten kanalizazioetan hobekuntzarik gabe-, plazako asfaltoa goroldio geruza bat bezala jasoko bagenu ulertuko genuke zergatik ditugun hainbeste arratoi.
Gaur egun Herrera pasealekuari begira gaude, Otis eta beste batzuen orubea eta RENFE/Adif-en geltokia. Herrera pasealekuari zerbitzua ematen dion igogailua -geltokira eta kalera bidean- urte eta erdi daramatza ez funtzionatzen. Hamarkadak daramatzagu auzotik igogailu bat eskatzen, eskailerak baitziren, eta dira, Jose Elosegi eta Herrera pasealekuaren arteko lotura bakarra. Kontuan hartu behar dugu RENFE-ren ezponda bien aldeetatik ez doala espaloirik, eta, horregatik, denek beti erabili dituzte eskailerak. Adif-ek geltoki berriaren obrak hasi zituenean, ezarri zen -baina, dirudienez, sinatu gabe- Zumarraga norabideko igogailuak helburu bikoitz hori eduki behar zuela. Kasu horretan, Udalak igogailu horren mantentze-lana bere gain hartzen zuen. Bidenabar, bitxikeria gisa esango dugu OTIS marka dela. Bermea amaitutakoan, inor ez zen konpontzera etorri. Eta horrela jarraitzen dugu. Gurpil-aulkian dabiltzanek, haur-kotxeak dituztenek edo eskaileretan zailtasunak dituztenaek ibilbide luzea egin behar dugu: Herrera pasealekua – Txingurri pasealekuko igogailua – San Luis plaza – plazako igogailura sarrera – Jose Elosegi etorbidea. Edo 13 hartu Herrera pasealekuan eta hurrengo geralekuan Jose Elosegin jaitsi (Herrera-Herrera) – Topo.
Benetan kezkatuta gaude Jolastokietako harrobiaren (Herrera) inguruaren egoerarekin. Alde batetik, hainbat pertsonen okupazio degradagarria dugu, eta azken urteetan are gehiago gehitu zaizkie, Donostiak bere lurraldeko beste tokietan egindako desalojoen ondorioz etorritakoak (hor ditugu azkenekoak Manteon, Martutenekoak, etab.), aukera seguru eta iraunkorrik eman gabe beste irtenbiderik ez egon arte. Badakigu ez dela erraza, baina pertsonei pizti bezala tratatzen zaienean, inoiz ez dugu erantzun hobea lortuko. Distantziak gordeta, Altza, bere lurralde osoan, aniztasunaren adibide da; baina leku batera etorkizun baten bila eta lan egiteko prest datozen pertsonei zerbait gehiago eskaini beharko zaie zoriaren menpe uztea, axolagabekeria eta “ez dugu gehiago, ez da gure eskumena” argudioarekin apurrak baino ematen ez dituzten erakundeen aitzakiak baino, munduan lidergo handiz harrotzen direnean aisialdi, elite-kirol eta kalitate-turismo arloan. Ez da inongo lidergorik behar: zintzotasuna eta ahulekiko errespetua behar dira.
Egun hauetan kamioiak etortzen ari dira Otisera, langileekin, zaborra jasotzera. Garbituko eta desinfektatuko dute. Haiei, miseriarekin topo egingo duten langile horiei, gure aintzatespena. Baina haiei bakarrik, beranduegi eta gaizki datozenei ez. Eta garbiketa hori, eskubide bat izateaz gain, egia da ez dela gunearen irtenbidea, baina ezta izango, batzuek uste duten bezala, gatazkarako irtenbidea ere. Zain dauden fase desberdinak daude.
Eta orain zerbait mugitzen ari direla diruditen politikariei, batez ere hiriko alkatari, esango diegu oso jakitun garela zuek presaka zabiltzatela, hemendik aurrera, eraikinak botatzeko, Oxigrafena barne, Eusko Jaurlaritzaren “aholkua” -beste ezer ez baita- gorabehera, industria-ondasunak babestearen interesagatik berreskuratu dadin. Eta 400 edo 500 pisu batuko dituzten etxeak egingo dituzte (berdin zaie), legez Herrerari dagokion berde gunearekin, Erregenean (Igeldo), Harrobian kabitzen ez delako, Altzan berde guneetan inbertitzeko aukerarik ez balego bezala. Eta bukatuko dute, lehen ere zati batean egin zutelako, Ermita bidearekin eta pareta arteko pasabide bihurtuko dute. Eta ez dute inongo sarbiderik egingo Jose Elosegira, Topoa, Lurraldebus (Pasaia, Irún, Hondarribia, aireportua, Errenteria, etab.).
Horregatik, alkateak eta Donostiako Udalak herritarrekin hitz egin behar dute; akordio eta konpromisoak lortzeko betebeharra dute, ezin dute jarraitu dagoeneko hartutako erabakiak jakinarazten. Ez da gauza bera adostea eta obeditzea. Ez da inoiz ideia ona inposatzea, ez epe laburrean ez luzean.
Erakundeek bere nortasuna eta lurraldetasuna aitortzen dioten auzo hori izatera iritsi nahi genuke, gure egoerari eta gure izaerari dagozkion zailtasunekin bizi lasai bat lortzeko. Eta nahi dugu Altzak lagundu dezala hiri osoak behar duen ongizatea lortzen, baina inoiz ez dendaoste paperarekin, baizik eta garaiek eta gizarte honen joanak ezartzen duten garapenarekin, gure ongizateko eta gure diruaren administratzaileak direnen begirada berdinpean. Zona bakoitzak bere garapena eduki beharko du, baina berdintasunetik abiatuta, ez partekatzen ez diren kanpoko interesenetatik.
2026 – HERRERA (ALTZA)
