"Aurretik egindako lana aprobetxatzen jakin dugu"
Bikain hasi du denboraldia Donostiarraren gizonezkoen taldeak; KAE-1 Ligan jokatutako lau estropadetatik hiru irabazi ditu eta ezin gusturago daude taldekide eta arduradunak.
Igor Makazaga; Donostiarrako entrenatzailea.
Arraunlari izatetik entrenatzaile izatera igaro zen Igor Makazaga (Pasaia, 1972), eta atsedenaldia hartu zuen iaz. «Indartuta» itzuli dela dio, eta Donostiarra zuzentzen ari da, lehenengoz. Orain artekoaz eta etorkizun hurbilaz hitz egin du Irutxuloko Hitzarekin, Kontxako badiaren parean.
Jokoan egondako lau banderetatik hiru irabazi dituzue, pozik egongo zarete, noski!
Oso pozik. Denetarik izan dugu, estropada hobeak eta okerragoak egin ditugu, baina emaitza oso onak lortu ditugu. Gure lehen helburua betetzen ari gara, lehen bospasei estropadetan ohorezko txandan sendo sartzea.
Iazkoarekin alderatuz, zeintzuk izan dira aldaketa nagusiak?
Berritasun gehiegi ere ez da egon, bi arraunlari eta ni neu ginen aurretik klubetik pasa gabeak. Etorri garenak, lehenik eta behin, egokitu egin gara zegoen jendeari eta taldeari, baita metodoari ere. Hortik aurrera gure eskua nabarituko da gehiago edo gutxiago. Aurretik egindako lana aprobetxatzen jakin dugu, zerbaitetan asmatu dugula esatea badezakegu, hori da.
Hirugarren urtea du taldeak banderak irabazten, atzetik zetorren lana, eta jarraitu egin dut.
Donostiarrara iritsi zara aurreko denboraldian atsedenaldia hartu ostean. Zer moduzkoa izan da lurreratzea?
Ez diot inori gonbita egiten urtebetez uzteko, baina niri primeran etorri zait. Arraunlaria nintzela egin nituen urte batzuk entrenatzaile gisa, eta arraun egiteari utzi eta jarraian hasi nuen entrenatzaile ibilbidea. Aurreko bi urteak izan ziren nire etxeko taldea San Juan, eta Orio. Emozionalki oso talde indartsuak dira eta nekatua nengoen. Oso ongi etorri zait atsedena, fresko sentitu naiz eta gustura; deskantsu urte hori behar nuen.
Nola ikusten duzu Donostiarra bere osotasunean?
Elkartea pausoak ematen ari da, eta hori ona da. Helburuak gizonen lehenengo ontziarekin jartzeak bakarrik ez du balio. Badago lana egiteko oraindik, baina pausoak ematen ari dira eta hor daude emakumeen trainerua, gizonen bigarren ontziaren jarraipena, eta harrobiarekin lantzen ari diren akordioak. B traineruan nabari da harrobiko lana; oso jende gaztea dago eta oso polita. Gora begira ari dira. Jada lehenengo taldean harrapatu ditudan gazte askok duten mailarekin harritua nago. Neskena hasiera da eta negua badakit gogorra izan zutela. Hilabeteak aurrera joan ahala beste poz bat ikusten zaie, eta beraiei begiratzea besterik ez dago ikusteko gauzak ongi doazela.
Badago harrobia orduan?
Aulki mugikorrean harrobia dago, aurten bertan jokatu dituzten lehiaketetan nabarmena da. Falta zaiguna da lotura hori egitea, aulki mugikorretik tostako arraunerako bidea egitea poliki-poliki, ezer ere kendu gabe egiten ari diren lanari, eta denontzako onura bilatuz.
Traineruetako arraunlariak, esaterako, ibili dira bateletan eta trainerilletan lehiatzen aurtengo neguan ere. Horrela izan behar du?
Elkarte batek ezin du traineru hutsa izan. Helburuak zeintzuk diren garbi izanda, eta sekula ahaztu gabe, beste lanketa bat behar du elkarteak. Oinarriak ematen dio zentzua goian egin dezakezun lan horri, eta nik damakizkiten hilabete gutxi horietan pauso txiki baina garrantzitsuak ikusi ditut.
Ligako aurkariak nola ikusten dituzu?
Aurkariak asko eta oso onak dauzkagu. Lehenengo lau estropadak jokatuta, agian, sailkapen nagusiari begiratuta, ikus daiteke aurkariak nagusiki Bizkaitik datozkigula: Santurtzi, Isuntza, Deustu… gipuzkoarrak ere ez ditut ahaztu nahi.
Hasiera on batek dena errazten du, ezta?
Antsietatea arindu dugu. Urtean zehar bizpahiru estropada egoten dira antsietate puntu bat sortzen dutenak, eta horietako bat izaten da ligako lehenengoa. Orain beste konfiantza bat hartu dugu eta lehiaketarako errutinan sartu gara.
Taldea pozik eta gogotsu egongo da.
Bai… eta ikusten zaie pozik egoteaz gain, prest daudela poza kudeatzeko. Orain arte jakin dugu estropadak irabaztean ospatzen, eta gozatzen, hori egin beharra baitago, baita ostera lanerako prest jartzen. Beste edozein hilabetetako astelehenak bezala izan dira entrenamenduak, banderak irabazi osteko astelehenak. Hori igartzen dut eta oso garrantzitsua da.
Zuzendaritzak zer eskatzen dizu?
Egin genuen bilera bat udara hasi aurretik eta epe ertaineko helburuak finkatu genituen. Ohorezko txandan sendo mantentzea lortuta, beste gauza batzutaz hitz egingo dugu. Tarteko helburuak bete ahala iritsiko dira gainontzekoak.
Oraindik ez duzu goiko ligara begiratu nahi ezta?
Ez, gu KAEn gaude. Ez dago ez zauden lekuan zure burua ikustea baino okerragorik. Mutilek badakite asteburuan beste bandera bat lortu dezaketela eta hori baino ederragorik ez dago. Gero gerokoak.
Begi asko nabaritzen dituzu gainean?
Ez gehiegi. Bereziki klubaren barnean dugun giroa eta gure arteko harremana oso naturala da, eta ikaragarri gustura nago. Entrenatzeko oso talde erraza daukat, oso umila eta oso langilea. Kanpotik igartzen da honek izan dezakeen dimentsioa, baina barruan ongi daramagun bitartean, ez da arazorik egongo. Presioak indarra eman behar digu eta taldea oso prest ikusten dut edozer datorrela ere, ona edo txarra izan.
Zer moduzkoak izan dira banderak lortu osteko harrerak?
Herri txikitan harrerak bizitzetik nator, eta hemengoa desberdina da. Hau handiagoa da eta beste kontu bat da. Oso harrera politak izan ditugu eta etorri garen bakoitzean udala zain izan dugu. Donostiako alkatea gure zain egon da bandera bat irabazi dugun bakoitzean, ez nuen espero, eta lehenengo egunean lotsatu ere egin nintzen. Ikusten dut ontzia bera garrantzitsua dela hiriarentzat eta aukera polita du.
TKE liga hasi berria da. Nola ikusten duzu?
Aurreko urteetan ontzi bat faborito nagusia izan da, eta aurtengoan hori galdu delakoan nago. Gutxi batzuk daude hor goian, maila berdintsuan, eta oilar nagusi horren faltan, denak egongo dira astebukaerarako gogoz.
Emakumeek, berriz, Euskotren Ligarako txartela jokatuko dute asteburuan. Zein ikusten duzu barruan?
Holako estropadek presioaz gain bizipoza eragiten dute. Presioa duenak eta urduri dagoenak aukerak dituelako da. Porra egitea zaila ikusten dut. Hiru ontzi denek esango ditugu seguru bezala, San Juan, Hibaika eta Orio. Laugarrenerako biren artean ikusten dut, Hernani eta Arraunen artean. Besteek koska bat beherago daudela erakutsi dute orain arte.
Zuei bi jardunaldiko asteburua datorkizue, eta etxeko bandera egongo da jokoan larunbatean. Lehen aldiz lortuko duzue?
Ez dut ilusioa zapuztu nahi, baina astebukaera bi estropadekin begiratu behar dugu. Nabaritzen da elkartean giro berezia, jendea lanean, beste estres puntu bat… baina gu saiatzen gara hortik aparte geratu eta estropada prestatzen, bat gehiago balitz bezala.
(Argazkia: Estitxu Zabala)
